با توجه به ناکارایی بودجه ریزی برنامه ای در سطح کشور و به تبع آن در گستره دانشگاه های علوم پزشکی، ضرورت تغییر به روش بودجه بندی عملیاتی و به کارگیری بودجه ریزی بر مبنای فعالیت (سیستم های بهایابی بر مبنای فعالیت) و حسابداری تعهدی مورد توجه دولتمردان قرار گرفته و در این خصوص اقداماتی صورت پذیرفته، ولی متاسفانه نتایج دلخواه حاصل نگردیده است. شاید یکی از دلایل موفق نبودن این روند، توجه نکردن به الزامات و به تبع آن موانعی است که بدون آماده سازی زیرساخت ها، فی البداهه به سراغ اجرای آن رفته و سرعت در کار را، اولویت اول قرار داده اند، این تحقیق در صدد شناسایی امکان اجرای نظام بودجه ریزی عملیاتی بر اساس «مدل شه» (2004) در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بابل می باشد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نوع تحقیق های تحلیلی است که در آن برای جمع آوری اطلاعات از هر دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شد. جامعه آماری تحقیق، شامل 30 نفر رئیس و کلیه معاونین، مدیران مالی، مدیران برنامه و بودجه، کارشناسان بودجه دانشگاه، روسا و معاونین مالی دانشکده ها و بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بابل می باشند که با استفاده از سرشماری نظرات آنها با نرم افزار 20 SPSS مورد تحلیل قرار گرفت.بر اساس یافته های تحقیق حاضر، توانایی (ارزیابی عملکرد، نیروی انسانی، فنی)، اختیار (قانونی، رویه ای، سازمانی) و پذیرش (سیاسی، مدیریتی، انگیزشی) به عنوان موانع استقرار بودجه ریزی عملیاتی بر اساس مدل شه تشخیص داده نشدند. یافته های این تحقیق نشان دهنده این واقعیت است که در حال حاضر دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بابل توانایی، اختیار و پذیرش لازم برای اجرای بودجه ریزی عملیاتی را دارد.